Աշխատանք դասարանում
Ընտրել վերնագրերից մեկը և գրել շարադրություն՝
- Նամակ
- Ի՞նչ են խոսում թռչունները
- Ո՞ր բառերն են բոլորից շատ ուրախացնում ինձ
- Ի՞նչ համ ու հոտ ունեն բառերը
- Խոսակցություն անտառում
- Իմ պապիկի պատմածը
- Երբ նորից սկսվի
- Այլ, գրե՛ք ձեր առաջարկած վերնագրով։
Ի՞նչ համ ու հոտ ունեն բառերը
«Բառերը կարող են լինել քաղցր կոնֆետների կամ թթու կիտրոնների նման: Որոշ բառեր, ինչպիսիք են ընկերությունն ու ուրախությունը, ինձ համար քաղցր են թվում, որովհետև դրանք ջերմացնում և ուրախացնում են իմ սիրտը: Իսկ մյուսները, ինչպես նախանձը կամ տխրությունը», դառն են թվում, քանի որ դրանք բերում են բացասական զգացմունքներ:
Բառերի հոտը կարող է լինել ամառային անձրևի պես՝ թարմացնող և հաճելի, կամ ինչպես այրված ծառի ծուխը՝ տխուր ու ծանր։ Օրինակ՝ «ծաղիկ» և «վանիլ» բառերը քաղցր և հաճելի բուրմունք ունեն, ինչպես ծաղկած այգում, մինչդեռ «վիշտը» և «տխրությունը» կարող են տխրության և արցունքների հոտ:
Այսպիսով, բառերը, ինչպես սնունդը, կարող են տարբեր համեր և հոտեր առաջացնել մեր երևակայության մեջ: Կարևոր է խելամտորեն ընտրել բառերը, որպեսզի դրանք ուրախություն և բավարարվածություն բերեն, ինչպես համեղ ընթրիքը կամ բուրավետ ծաղիկը»:
Լրացուցիչ աշխատանք (տանը)
1. Պատմությունը դարձրո՛ւ ներկա ժամանակով:
Մեր կապիկը մի աֆրիկացուց էինք ձեռք բերել, որը վառ անհատականությամբ ու յուրահատուկ հումորով օժտված մի էակ էր: Ամեն օր նրան դուրս էինք տանում ու կապում ծառին: Առաջին երկու օրը խելոք նստում էր տան մուտքի մոտ, ու նրա կողքով չընդհատվող հոանքով անցնում էին որսորդները, մեզ սննդամթերք բերող պառավ կանայք, խումբ-խումբ վազում էին խխունջներ ու միջատներ բերող փոքրիկ տղաներ: Մենք ենթադրում էինք, որ այդ անդադար շարժումը կզվարճացնի ու կհետաքրքրի կապիկին: Այդպես էլ եղավ: Նա շատ շուտ գլխի ընկավ, որ պարանի երկարությունն իրեն թույլ է տալիս թաքնվել բակի դռնակի մոտ, և օգտվեց դրանից: Հենց որ ոչինչ չկասկածող մի աֆրիկացի բակ էր մտնում, կապիկն իսկույն դուրս էր ցատկում դարանից ու բռնում խեղճի ոտքը: Հետն էլ այնքան սոսկալի ճղճղոց էր գցում, որին նույնիսկ ամենապինդ նյարդերն ունեցող մարդը չէր դիմանում:
Մեր կապիկը մի աֆրիկացուց ձեռք բերեցինք, որը վառ անհատականությամբ ու յուրահատուկ հումորով օժտված մի էակ է: Ամեն օր նրան դուրս ենք տանում ու կապում ծառին: Առաջին երկու օրը խելոք նստում է տան մուտքի մոտ, ու նրա կողքով չընդհատվող հոանքով անցնում են որսորդները, մեզ սննդամթերք բերող պառավ կանայք, խումբ-խումբ վազում են խխունջներ ու միջատներ բերող փոքրիկ տղաներ: Մենք ենթադրում ենք, որ այդ անդադար շարժումը կզվարճացնի ու կհետաքրքրի կապիկին: Այդպես էլ եղավ: Նա գլխի ընկավ, որ պարանի երկարությունն իրեն թույլ է տալիս թաքնվել բակի դռնակի մոտ, և օգտվեց դրանից: Հենց որ ոչինչ չկասկածող մի աֆրիկացի բակ է մտնում, կապիկն իսկույն դուրս էր ցատկում դարանից ու բռնում խեղճի ոտքը: Հետն էլ այնքան սոսկալի ճղճղոց է գցում, որին նույնիսկ ամենապինդ նյարդերն ունեցող մարդը չի դիմանա:
2. . Փակագծերում տրված ժամանակաձևերից տեքստին համապատասխանող ձևն ընտրի՛ր և գրի՛ր կետերի փոխարեն:
Բարձր կրունկներով կոշիկներն առաջին անգամ երևացել են ուշ միջնադարյան Փարիզում: Բայց կինն իր կրունկներն ինչո՞ւ պիտի պահի (պիտի պահի, պիտի պահեր) բարձր ու մարմնի ծանրությունը ոտքի թաթերի վրա.պիտի դնի (պիտի դնի, պիտի դներ): Պատճառն այն էր, որ այն ժամանակ Փարիզի փողոցները սալահատակված չէին (չեն,չէին), և մարդիկ մի մայթից մյուսն անցնելու ժամանակ խրվում էին (խրվում էին, խրվեցին, խրվել են, խրվել էին) ցեխի մեջ: Եվ ահա մի հնարագետ կոշկակար, որն իր համար հնարեց (հնարեց, հնարել է, հնարել էր) բարձր կրունկները, որոշեց մյուսների կոշիկներն էլ այդպես կարել:
Մանվելյան Շուշան 