Երջանկության իմաստը

03.11.2025

Իսահակյան ,,Երջանկության իմաստը,,

Առաջադրանքներ

1. Բացատրի՛ր բառեը, կարող ես օգտվել էլ. բառարանից: 
Դերվիշ – աղքատ, ճամփորդ հոգևոր մարդ, որը թողել է նյութականը։

Բազմել – նստել, տեղավորվել։

Աներեր – անշարժ, չշարժվող։

Ցուպը – երկար փայտե ձող, հենակ։

Տատասկներ – փշոտ բույսեր։

Կիզել – ուժեղ այրել։

Գոցել – փակել։

Խանձարուր – նորածնի փաթեթ, մանկական վերմակ։

Բարձրաբարբառ – բարձր ձայնով։

Աքնապիշ – ուշադիր, անքուն նայելով։

Բարկ (հով) – ուժեղ, բուռն քամի։

Ըղձալ – շատ ուզել, հափշտակությամբ ցանկանալ։

Անքթիթ – անքուն, միշտ բաց, երբեք չփակվող (աչքերի մասին)։

2. Առանձնացրո՛ւ բառեր, արտահայտություններ, որոնք անհասկանալի են,  բացատրի՛ր բառարանի օգնությամբ։
Շեղջում – կուտակում, շարվածք։

Խորհրդավոր – գաղտնի, չբացահայտված իմաստ ունեցող։

Անդորր – խոր խաղաղություն։

3. Նշված արտահայտությունները փոխարինիր համարժեք այլ արտահայտություններով:

Ճերմակ ալիքները բարկ հովի նտված՝ նորից հարցում արավ դերվիշը, և նրա աղաչող ձայնը հնչում էր ամբողջ մարդկության հոգու խորքերից: 

Երբ ուժեղ քամին շարժեց անապատի սպիտակ ավազը, դերվիշը նորից խոսեց, և նրա խնդրող ձայնը կարծես հնչեց բոլոր մարդկանց սրտերից։

4. Բնութագրի՛ր և նկարագրի՛ր դերվիշին:
Դերվիշը խոհուն, համբերատար և հավատքով լցված ծեր մարդ է։ Նա երկար ճանապարհ է անցել՝ Սֆինքսից իմաստություն խնդրելու համար։ Նա որոնում է երջանկության գաղտնիքը, բայց չի վախենում դժվարություններից։ Դերվիշը խաղաղ, խոնարհ և հոգևոր մարդ է։

5. Նորից կարդա՛ Սֆինքսի պատասխանը և գրավոր բացատրի՛, թե ինչ էր ուզում ասել:
Սֆինքսը ասում է, որ մարդը չի կարող հասկանալ իսկական երջանկությունը, քանի դեռ զգում, մտածում և ցանկանում է։ Նրա կարծիքով երջանկությունը գալիս է միայն այն ժամանակ, երբ մարդը լիովին հանգիստ է, առանց ցանկությունների ու հույզերի՝ ինչպես քարը։

6. Ի՞նչ է երջանկությունը : Ներկայացրո՛ւ մտքերդ: 
Իմ կարծիքով՝ երջանկությունը այն է, երբ մարդը ապրում է խաղաղ, սիրում է, ունենում է հարազատներ և բարի սիրտ։ Երջանկությունը գալիս է ոչ թե նյութականից, այլ սիրուց ու բավարարվածությունից։

7. Տեքստից դուրս գրի՛ր հոգնակի թվով գործածված երեք բառ: 
Օրեր, Գիշերներ, Աչքերը

8. Տեքստից դուրս գրի՛ր քեզ դուր եկած նկարագրությունը: 
«Անապատի դեղին լռության մեջ բազմել էր հինավուրց Սֆինքսը՝ անդորր ու աներեր։»

Այս նկարագրությունը ինձ դուր է գալիս, որովհետև պատկերացնում եմ խաղաղ, խորհրդավոր անապատը և լուռ, հզոր Սֆինքսին։