«Իմ հորեղբայրը՝ ամենաազնիվ կանոնների մարդ»
(հատված «Եվգենի Օնեգին»-ից)
Իմ հորեղբայրը՝ ամենաազնիվ մարդ,
Երբ հենց լուրջ հիվանդացավ,
Նրան ստիպեց իրեն հարգել
Եվ ավելի լավ հնար չգտավ։
Նրա օրինակը – ուրիշներին դաս,
Բայց Աստվաս իմ, ինչ ձանձրույթ է
Հիվանդի կողքին օր ու գիշեր նստել,
Չշեղվել նույնիսկ մի քայլ։
Ինչ ստոր մոլորություն է
Կեսմեռին զվարճացնել,
Նրան բարձերը ուղղել,
Տխուրորեն դեղը մոտեցնել,
Հոգոց հանել ու մտածել ներսում՝
Ե՞րբ արդեն սատանան կտանի քեզ։
Տեկստի աղբյուրը։
Ալեքսանդր Բլոկ «Գիշեր, փողոց, լապտեր, դեղատուն»
Գիշեր, փողոց, լապտեր, դեղատուն,
Անիմաստ ու մթագնած լույս։
Կենալու ես էլի քառորդ դար՝
Ամեն ինչ նույնն է. ելք չկա։
Կմահանաս — ամենը նորից կսկսվի,
Բոլորը կրկնվում են նախկին պես՝
Գիշեր, սառցե ալիքներ ջրանցքի,
Դեղատուն, փողոց, լապտեր։
Տեկստի աղբյուր։
Մանվելյան Շուշան 