Posted in Հայոց լեզու 9

Գործնական քերականություն

1. Լրացրո՛ւ բաց թողնված տառերը։

Յուրօրինակ, փողկապ, կոնք, կանաչազարդ, բարձրասաղարթ, բարձրանալ, հինավուրց, փրփրադեզ, երդվել, ագեվազ, արտարբեր, աներախտ, անարդյունք, հազարաբեր, արցունք, դժխեմ, երջանիկ, մերձակա։

2. Ճշտել բառերի գրությունը՝ գրելով գծիկով, առանձին կամ կից։
հուշարձան կոթող, լեռնադահուկային, հարավ-արևմուտք, հայ-ռուսական, ձյուն-ձմեռ, մուգ կանաչ, մայրիշխանություն, ռոմանագերմանական, նորարեշցի, առօրյա խոսակցական, 10-ից, նորանկախ, գողեգող, այրուձի, քաջառողջություն։

3. Հաշվի՛ր տրված բառերի վանկերի քանակը։

արահետ-3, անիրական-4, կիսաբաց-3, կոթող-2, մատենադարան-5, երաժիշտ-3, համաշխարհային-5, չարագույժ-3, հյուրասեր-3, մոխրակույտ-3։

4.  Գրի՛ր, թե տրված բառերը կազմությամբ ինչպիսին են։

Բքախեղդ, միջնապատ, ոտնաչափ, մազանոթ, ճոճաթոռ, բնավեր, ոսկրախտ, հանքափոր, սևաչյա-բարդածանցավոր, անբարետես-բարդածանցավոր, նկարազարդ, ալեծուփ։

բարդ

5. Կազմի՛ր տրված բառերի հոգնակի թիվը։

Տանուտեր, պատկեր, հավաք, միտք, գիրք, ջիղ, գիշեր, պատճեն, բեռ, մեկնակետ, մենապար, հավատարմագիր, ուղեցույց։

տանուտերեր, պատկերներ, հավաքներ, մտքեր, գրքեր, ջղեր, գիշերներ, պատճեններ, մեկնակետեր, մենապարեր, հավատարմագիրներ, ուղեցույցներ

6. Տրված նախադասություններում ընդգծիր հանգման խնդիրները /ո՞ւմ, ինչի՞ն/։
Թեք անձրևը խփում էր պատուհանի ապակիներին։
Մենք պատրաստ ենք քննության։
Դու անհոգ նայեցիր ինձ վրա։
Նոր տնօրենը սկսել էր ծանոթանալ աշխատակիցների հետ։
Մենք իրար թշնամի չենք։
Դասարանում ես բոլորի հետ մտերիմ եմ։

7. Տրված պարզ նախադասությունները դարձնել բարդ նախադասություն։

Երեկոյի տաք անձրևը ջերմացրեց նրա սիրտը, նա վերապրեց այդ արտասովոր պահը։
Քամուց մեղմ ճռնչում էր այգու դռնակը, որից մի քիչ առաջ մեկը անցավ։
Ամառային ձորում իջել էր մեղմ տխրություն, ։

8. Ընդգծի՛ր տրված նախադասությունների ենթական /մեկ գծով/  և ստորգյալը /երկու գծով/։

Օդը սառն է։ օդը-ենթակա, սառը-ստորոգյալ
Ոմանք ինձ հասկանում են։ ոմանք-ենթակա, հասկանում են-ստորոգյալ
Այստեղ ապրել հնարավոր չէ։ ապրել-ենթակա, հնարավոր չէ-ստորոգյալ
Այծերը ժայռի ողորկ լանջով քայլում են, դունչը մեկնում մի ծաղկի, որ գլուխը կախել է անդունդի վրա։ այծերը-ենթակա, քայլում էին-ստորոգյալ, դունչը-ենթակա, մենկնում-ստորոգյալ, գլուխը-ենթակա, կախել-ստորոգյալ
Այդ ամենը տևում է ընդամենը մի ակնթարթ։ ամենը-ենթակա, տևում է-ստորոգյալ
Դա լսելով՝ ներկաներից մի քանիսը գունատվեցին։ մի քանիսը-ենթակա, գունատվեցին-ստորոգյալ

9. Ընդգծիր այն նախադասությունները, որտեղ կա փոխաբերություն։

Կապուտաչյա լիճը լաց էր լինում մշուշոտ քողի տակ, հետո պայծառանում էր, որովհետև մշուշը ցրվում էր, երևում էր արևը և բացվում էր նաև նրա տրամադրությունը։

Վաղարշապատը լցված էր սովալլուկ որբերի մեծ խմբով։

Ճամփեզրին կարկաչուն առվակն էր հոսում, որ իր կարկաչյունով մի զմայլելի երգ էր մրմնջում։

10.  Ո՞րն է տրված նախադասության քերականական և տրամաբանական ճիշտ շարունակությունը։

Սյուների պես երկինք մխրճված ահռելի քերծերի վրա ո՛չ մի ծիլ, ո՛չ մի կանաչ չէր երևում,․․․

ա․ որովհետև ծիլերի դուրս գալու ժամանակը չէր,
բ․ բայց հեռվից նկատելի էին ապառաժների ծերպերին ապաստան գտած հաղարջի գաճաճ թփերը,
գ․ երևում էր, որ ամեն ինչ վաղուց այրվել է,
Դ․ պետք էր մի կերպ գտնել ճանապարհը։

11. Նախադասությունները դասավորի՛ր տրամաբանական ճիշտ հաջորդականությամբ։

1. Տաք երեկոներին մինչև իսկ բացօթյա քնում էի տատիս նվիրած թաղիքի վրա։
2. Այդ պատճառով էլ ամբողջ ամառ ես այգում էի անցկացնում, բացի, իհարկե, անձրևոտ օրերից։
3. Երբեմն տատս էլ էր քնում այգում․ մի խուրձ խոտ էր բերում, փռում իմ օթևանի մոտ, պառկում ու երկար-բարակ որևէ բան պատմում։
4. Ես սիրում եմ մոտ գտնվել բնությանը, իսկ հնարավորության դեպքում փորձում եմ շատ վայելել նրա պարգևած հաճելի անդորրությունը, առինքնող այն ակնթարթները, որոնք հոգիդ լցնում են յուրօրինակ խաղաղությամբ։

4, 2, 1, 3

12. Գտի՛ր նախադասությունների մեջ թույլ տված բառագործածության սխալները և ուղղիր։

Ճապոնական գիտնականները տարիներ շարունակ գիտափորձեր են անցկացրել  բույսերի վրա ՝ պարզելու՝ դրանցից որոնք են առավել լավ կլանում փոշին։

ճապոնացի

Աստղագետ Վ․ Համբարձումյանը իրավմամբ  մեր ժամանակների ամենակարկառուն գիտնականներից էր։

իսկապես

13. Գտի՛ր նախադասությունների մեջ թույլ տրված քերականական սխալը և ուղղի՛ր։

Պարզ դարձավ, որ ամբոխը չեն հավատում իրենց առաջնորդին։ չի
Այդ ամենը վկայում են, որ վերահսկողությունը պատշաճ մակարդակի չի եղել։ է

14. Կետադրի՛ր նախադասությունները։

Միակ ուղևորը, որը լռելյայն նստած լաստանավի աջ եզրին մի ձեռքով խաղում էր կապույտ կոհակների հետ, նկարիչ Փանոս Թերլեմեզյանն էր։
Դեմուդեմ հուռթի արտերն են՝ կանաչ գոտիով, իսկ բարձունքի վրա ծերուկ հովիվը՝ կռթնած իր անբաժան ձեռնափայտին, հետևում է ոչխարների հոտին։
Նրա աչքերին նայելիս թվում էր՝ կապույտ երկնքում աստղեր են առկայծում։

15. Առանձնացրո՛ւ հոմանիշ զույգերը։

Հարևան, մթնշաղ, հուռթի, մագիլ, քղանցք, կուլա, թառանչ, նիհար, բաժակ, խուրձ, կտրիճ, որմ, ճիրան, արգավանդ, փեշ, դրկից, փարչ, աղջամուղջ, վտիտ, պատ, հառաչ, գավաթ, տրցակ, արի։

հարևան-դրկից

մթնշաղ-աղջամուղջ

հուռթի-արգավանդ

մագիլ-ճիրան

քղանցք-փեշ

կուլա-փարչ

թառանչ-հառաչ

նիհար-վտիտ

բաժակ-գավաթ

խուրձ-տրձակ

կտրիճ-արի

որմ-պատ

16. Տրված բառերը տեղադրի՛ր բաց թողնված տեղերում՝ ենթարկելով համապատասխան փոփոխությունների։

Աբեղան  խորհուրդ տվեց մորս, որ մոտենա ճգնավորին, հետո բռնեց նրա ձեռքից և, խորհրդավոր ժպտալով, մոտեցրեց դռանը։

ճգնավոր, խորհուրդ տալ, մոտենալ, նա

Ես չհայտնեցի, որ նա իմ համար էր մտել այդ ողորմելի կերպարանքի մեջ։

կերպարանք, մտնել, չհայտնել, ես

Posted in Հայոց լեզու 9

Գործնական քերականություն

17.11-21.11.2025

  •  Առանձնացրո՛ւ դիմավոր և անդեմ ձևերով գրված բառերը։

Գրած, երգող, երազում եմ, եղել է, համբերենք, կխոսեմ, մտածել, հուզվելիս, երգումէինք, խաղա,վերցրո՛ւ, ընտրել, հասած, լողացող, վերցրել էինք։

Դիմավոր-երազում եմ, համբերենք, կխոսեմ, երգում էինք, վերցրո՛ւ, վերցրել էինք

Անդեմ-գրած, երգող, եղել է, մտածել, հուզվելիս, խաղա, ընտրել, հասած, լողացող

  • Յուրաքանչյուրի դիմաց գրի՛ր, թե որ դերբայն է։

Պարտված-հարակատար

Խմել-անդեմ

քանդակել-անդեմ

գրելու-ապակատար

կռվող-ենթակայական

հաղթող-ենթակայական

մտածող-ենթակայական

ընտրող-ենթակայական

աղացած-հարակատար

քնած-հարակատար

թափված-հարակատար

կարդալիս-համակատար

աշխատելիս-համակատար

վազելիս-համակատար

  • Գրել բայը խոնարհիր անկատար ներկա և անցյալ ժամանակաձևերով։

գրում եմ, գրում էի

  • Գրի՛ր և թվարկի՛ր բայի եղանակները։

սահմանական, ըղձական, ենթադրական, հարկադրական, հրամայական

  • Մտածել բայը խոնարհի՛ր վաղակատար ներկա և անցյալ ժամանակաձևերով։

մտածել եմ, վազել էի

  • Նստել բայը խոնարհի՛ր ապակատար ներկա և անցյալ ժամանակաձևերով։

նստելու եմ, նստելի էի

  • Գրեցի, գրեցիր, գրեց ․ ո՞ր ժամանակաձևով է խոնարհված բառը, ինքդ կազմի՛ր տվյալ բայի հոգնակի թիվը։

անցյալ կատարյալ, գրեցինք, գրեցիք, գրեցին

  • Տրված բայերը դարձրո՛ւ ենթադրական և հարկադրական եղանակով։ Ի՞նչ փոխեցիր։

Գրեմ , գրես գրի, գրենք, գրեք, գրեն։

Կարդայի, կարդայիր, կարդար, կարդայինք, կարդայիք, կարդային։

կգրեմ, կգրես, կգրի, կգրենք, կգրեք, կգրեն

կկարդայի, կկարդայիր,  կկարդար, կկարդայինք, կկարդայիք, կկարդային

պիտի գրեմ, պիտի գրես, պիտի գրի, պիտի գրենք, պիտի գրեք, պիտի գրեն

պիտի կարդայի, պիտի կարդայիր, պիտի կարդար, պիտի կարդայինք, պիտի կարդայիք, պիտի կարդային

  • Կազմի՛ր տրված բայերի հրամայական եղանակը՝ նշելով այս եղանակի առանձնահատկությունները։

Մտածել, խոսել, վազել, կարդալ, գրել, նստել, երգել, մաքրել, զգուշանալ։

մտածի՛ր, խոսի՛ր, վազի՛ր, կարդա՛, գրի՛, նստի՛ր, երգի՛ր, մաքրի՛ր, զգուշացի՛ր

  • Կազմի՛ր ուտել բայի հարակատար դերբայը։

կերած

Սովորի՛ր անկանոն բայերը՝ ասել, ուտել, զարկել, բացել, բերել, գալ, լալ, տալ, անել, դնել, տանել, առնել, ելնել, տեսնել, թողնել, լինել,

Անկանոն և պակասավոր բայեր՝ դառնալ, վեր կենալ, լվանալ, լվալ, հուսալ, ցանկալ, կենալ, եմ, գիտեմ, ունեմ, արժեմ, կամ։

Posted in Հայոց լեզու 9

Անհատական նախագիծ թարգմանություն

«Իմ հորեղբայրը՝ ամենաազնիվ կանոնների մարդ»
(հատված «Եվգենի Օնեգին»-ից)

Իմ հորեղբայրը՝ ամենաազնիվ մարդ,
Երբ հենց լուրջ հիվանդացավ,
Նրան ստիպեց իրեն հարգել
Եվ ավելի լավ հնար չգտավ։
Նրա օրինակը – ուրիշներին դաս,
Բայց Աստվաս իմ, ինչ ձանձրույթ է
Հիվանդի կողքին օր ու գիշեր նստել,
Չշեղվել նույնիսկ մի քայլ։
Ինչ ստոր մոլորություն է
Կեսմեռին զվարճացնել,
Նրան բարձերը ուղղել,
Տխուրորեն դեղը մոտեցնել,
Հոգոց հանել ու մտածել ներսում՝
Ե՞րբ արդեն սատանան կտանի քեզ։

Տեկստի աղբյուրը։

Ալեքսանդր Բլոկ «Գիշեր, փողոց, լապտեր, դեղատուն»

Գիշեր, փողոց, լապտեր, դեղատուն,
Անիմաստ ու մթագնած լույս։
Կենալու ես էլի քառորդ դար՝
Ամեն ինչ նույնն է. ելք չկա։
Կմահանաս — ամենը նորից կսկսվի,
Բոլորը կրկնվում են նախկին պես՝
Գիշեր, սառցե ալիքներ ջրանցքի,
Դեղատուն, փողոց, լապտեր։

Տեկստի աղբյուր։

Posted in Հայոց լեզու 9

Ազատ լինել նշանակում է ոչ թե անգործության մատնվել, այլ

Ազատ լինել նշանակում է ոչ թե նստել ու ոչինչ չանել, այլ ինքնուրույն որոշել և գործել։ Երբ մարդը ազատ է, նա կարող է ընտրել՝ ինչ անել, ինչ ճանապարհով գնալ և ինչպիսի կյանք կառուցել։ Բայց դա չի նշանակում, որ ազատությունը թույլ է տալիս պարզապես ժամանակ վատնել։ Ընդհակառակը՝ ազատ մարդը պետք է ավելի ակտիվ լինի, որովհետև եթե ինքդ ես որոշումներ ընդունում, ապա պետք է նաև դրանց համար պատասխանատվություն կրես։

Ազատությունը մարդուն հնարավորություն է տալիս սովորելու, աշխատելու, փորձելու նոր բաներ և առաջ առաջ ընթանալու։ Ազատ մարդը հասկանում է, որ իր կյանքի մեծ մասը կախված է հենց իրենից, և դա ստիպում է ավելի շատ փորձել ու աշխատել, որպեսզի հասնի իր նպատակներին։

Այդ պատճառով էլ ազատ լինելը ոչ թե անգործություն է, այլ հնարավորություն ինչ-որ բան ստեղծելու, նպատակ ունենալու և դառնալու այն մարդը, ինչպիսին ուզում ես լինել։ Ազատությունը հնարավորություն է՝ ինքդ ղեկավարես քո կյանքը և քայլես այն ճանապարհով, որը ճիշտ ես համարում։

Posted in Հայոց լեզու 9

Լրացուցիչ

10-16.11.2025

Դո՛ւրս գրիր բայեր և որոշիր, թե որ խոնարհման են։ 

Ցատկում էի, երբ լսեցի դպրոցի զանգի ձայնը, և հիշեցի, որ դա ամենից առաջ տխրեցրեց ինձ, քանի որ գիտեի, որ ուշացել եմ: Սակայն մի ակնթարթ անց այլևս չմտահոգվեցի ուշանալուս համար, որպես արդարացում ունենալով թե՛ հասուն տանձերը, և թե՛ ցատկելու հայտնագործությունը:

ե խոնարհման- ցատկում էի, լսեցի, հիշեցի, տխրեցրեց, չմտահոգվեցի, ցատկելու

ա խոնարհման- ուշացել եմ, գիտեի, ունենալով

2. Տրված բայերը դարձրու պատճառական.

Սովորել- սովորեցնել
քնել- քնեցնել
պայծառանալ- պայծառացնել
զգալ- զգացնել
զբաղվել- զբաղեցնել
զնգալ- զնգացնել
դադարել- դադարեցնել
փայլել- փայլեցնել
նրբանալ- նրբացնել
ծաղկել- ծաղկեցնել 

3. Կետադրե՛ք ։

Միշտ էլ հետաքրքրվել եմ բնության բոլոր արարածներով և դրանցից որն էլ պատահել է փորձել եմ մանրազնին ուսումնասիրել: Մի օր տարիներ առաջ ճահճային թռչունների որսի ժամանակ մի կրիա գտա և բերեցի տուն: Տանը պատշգամբի մի անկյունում նրա համար ստեղծեցի մի հարմար անկյուն բերելով խոտեր ճյուղեր ու հարդ: Ինքնամփոփ ու զգույշ են կրիաները բայց երբ համոզվում են որ իրենց որևիցե վտանգ չի սպառնում պատյանից դուրս են հանում գլուխն ու ոտքերը և քայլում դանդաղ ու անճոռնի շարժումներ անելով: Փոքր-ինչ ընտելանալուց հետո նույնիսկ կեր են վերցնում ձեռքիցդ: Սակավապետ ու քչակեր կենդանիներ են դրանք շաբաթներով կարող են ոչինչ չուտել  բայց շատ հեշտ են դիմանում որովհետև շարժումներ քիչ են անում և էներգիա քիչ է ծախսվում: Ժողովրդական մի հինավուրց ավանդություն կրիայի դանդաղաշարժությունը բացատրում է նրանով որ ուր էլ լինի կրիան իր տան մեջ է ուստի չի շտապում:

Միշտ էլ հետաքրքրվել եմ բնության բոլոր արարածներով, և դրանցից որն էլ պատահել է, փորձել եմ մանրազնին ուսումնասիրել: Մի օր՝ տարիներ առաջ,
ճահճային թռչունների որսի ժամանակ մի կրիա գտա և բերեցի տուն: Տանը՝ պատշգամբի մի անկյունում, նրա համար ստեղծեցի մի հարմար անկյուն՝ բերելով
խոտեր, ճյուղեր ու հարդ: Ինքնամփոփ ու զգույշ են կրիաները, բայց երբ համոզվում են, որ իրենց որևիցե վտանգ չի սպառնում, պատյանից դուրս են հանում
գլուխն ու ոտքերը և քայլում՝ դանդաղ ու անճոռնի շարժումներ անելով: Փոքր-ինչ ընտելանալուց հետո նույնիսկ կեր են վերցնում ձեռքիցդ: Սակավապետ ու քչակեր կենդանիներ են դրանք. շաբաթներով կարող են ոչինչ չուտել,  բայց շատ հեշտ են դիմանում, որովհետև շարժումներ քիչ են անում  և էներգիա քիչ է ծախսվում: Ժողովրդական մի հինավուրց ավանդություն կրիայի դանդաղաշարժությունը բացատրում է նրանով, որ ուր էլ լինի կրիան, իր տան մեջ է, ուստի չի շտապում:

Posted in Հայոց լեզու 9

Անհատական նախագիծ

Լեվ Տոլսթոյ <<Երեք հարց>>

Մի անգամ մի թագավոր մտածեց, որ եթե միշտ իմանար՝
երբ է պետք յուրաքանչյուր գործը սկսել,
ովքե՞ր են այն մարդիկ, որոնց հետ պետք է և չպետք է գործ ունենալ,
և, ամենագլխավորը, եթե միշտ իմանար՝ որն է բոլոր գործերից ամենակարևորը,
ապա ոչ մի բանում չի ունենա անհաջողություն։

Եվ այսպես մտածելով՝ թագավորը իր թագավորության մեջ հայտարարեց,
որ մեծ պարգև կտա նրան,
ով կսովորեցնի իրեն՝
ինչպես իմանալ յուրաքանչյուր գործի ճիշտ ժամանակը,
ինչպես իմանալ՝ ովքեր են ամենաանհրաժեշտ մարդիկ,
և ինչպես չսխալվել՝ որոշելով, թե որ գործն է ամենակարևորը։

Սկսեցին գալ գիտուն մարդիկ և տարբեր կերպ պատասխանել նրա հարցերին։

Առաջին հարցին ոմանք ասում էին,
որ պետք է նախօրոք կազմել օրվա, ամսվա, տարվա ճշգրիտ ժամանակացույց
և խստորեն հետևել դրան՝ որ ամեն մի գործ արվի իր ժամին։
Մյուսները ասում էին, որ առաջ չի կարելի որոշել՝ ինչ անել և երբ անել,
այլ պետք է չտար отвлекаться դատարկ զվարճություններից
ու միշտ ուշադիր լինել տեղի ունեցածին և անել այն, ինչ տվյալ պահին պահանջվում է։
Երրորդները ասում էին, որ որքան էլ մարդ ուշադիր լինի,
մեկը երբեք չի կարող ամեն անգամ ճիշտ որոշել,
թե որն է ճիշտ ժամանակը, ու պետք է ունենալ իմաստունների խորհուրդ։
Չորրորդները ասում էին, որ լինում են գործեր,
որոնց ժամանակը որոշելու համար արդեն ուշ է հարցնել,
և պետք է անպայման իմանալ, թե ինչ է լինելու առաջ։
Այդպիսի բան կարող են իմանալ միայն մոգերը,
այդ պատճառով էլ պետք է հարցնել նրանց։

Երկրորդ հարցին նույնպես տարբեր ձևով էին պատասխանում։
Մի քանիսը ասում էին՝ ամենաանհրաժեշտ մարդիկ թագավորի համար նրա կառավարիչներն են,
մյուսները՝ քահանաները,
երրորդները՝ բժիշկները,
չորրորդները՝ բանակը։

Երրորդ հարցին էլ ամեն մեկը տալիս էր առանձին պատասխան։
Մի մասը ասում էր՝ գիտությունն է ամենակարևոր գործը,
մյուսները՝ պատերազմական արվեստը,
երրորդները՝ աստվածապաշտությունը։

Բոլոր պատասխանները տարբեր էին,
ու թագավորը դրանցից ոչ մեկի հետ չհամաձայնեց և որևէ մեկին պարգև չտվեց։
Որպեսզի ստանա ամենաճիշտ պատասխանները,
նա որոշեց հարցնել մի ճգնավորի,
որի մասին մեծ համբավ կար՝ որպես շատ իմաստուն մարդու։

Ճգնավորը ապրում էր անտառում,
երբեք դուրս չէր գալիս և ընդունում էր միայն հասարակ մարդկանց։
Դրա համար էլ թագավորը հագավ պարզ հագուստ
և, իր զինվորներին թողնելով ճանապարհին,
մենակ եկավ նրա խրճիթը։

Երբ թագավորը մոտեցավ,
ճգնավորը իր խրճիթի առաջ բանջարանոց էր փորում։
Տեսնելով թագավորին՝ նա ուզեց ողջունել,
բայց նորից ձեռնարկեց փորելուն։
Ճգնավորը հյուծված ու թույլ էր՝
ընդամենը փոքրիկ հողակտորներ հանելով՝ ծանր շնչում էր։

Թագավորը ասաց.
— Ես եկել եմ քեզ մոտ, իմաստուն ճգնավոր,
որպեսզի պատասխանես երեք հարցերիս…

Ճգնավորը լսեց, բայց ոչինչ չպատասխանեց՝ շարունակելով փորել։
Թագավորը նրան ասաց.
— Դու հոգնեցիր, տուր, ես կփորեմ։

Ճգնավորը շնորհակալություն հայտնեց, նստեց գետնին,
ու թագավորը սկսեց փորել։
Երկու ակոս փորվելուց հետո թագավորը կրկին հարցրեց,
բայց ճգնավորը լռեց։

Երկու ժամ անց, երբ արևը մայր էր մտնում,
ճգնավորը ասաց.
— Ահա ինչ-որ մեկն է գալիս։

Թագավորը շրջվեց և տեսավ մի մարդ,
որ վազելով էր գալիս անտառից՝
ձեռքերը պահած փորին, որից արյուն էր հոսում։
Նա ընկավ գետնին։

Թագավորը և ճգնավորը նայեցին՝
մարդն ունի մեծ վերք։
Թագավորը լվաց, կապեց,
շատ անգամ փոխեց արյունով թրջված վիրակապերը։

Երբ արյունը կանգնեց,
վիրավորն աչքերը բացեց ու խնդրեց ջուր։
Թագավորը բերեց, հասցրեց նրան։
Հետո նրա հետ տեղափոխեցին խրճիթ
և դրեցին մահճակալին։
Թագավորը այնքան էր հոգնացած,
որ քուն մտավ հենց շեմքին նստած։

Առավոտյան շուտ վիրավորը արթնացավ ու սեղմ ձայնով ասաց.
— Ների՛ր ինձ…

— Ես քեզ չեմ ճանաչում և ոչ մի բանում չեմ կարող ներում տալ, — ասաց թագավորը։

— Ես քեզ ճանաչում եմ, — ասաց նա։
— Ես քո թշնամին եմ։ Դու կասեցրիր իմ եղբորը և խլեցիր իմ ունեցվածքը։
Ես եկել էի քեզ սպանելու,
բայց քո ծառայողները ինձ ճանաչեցին և վիրավորեցին։
Եթե դու ինձ չփրկեիր, ես կմեռնեի։
Ես եկել էի սպանելու քեզ, բայց դու ինձ փրկեցիր։
Եթե ապրեմ, ես ու իմ որդիները
քեզ ամենավստահելի ծառաներս կլինենք։
Ների՛ր ինձ։

Թագավորը ուրախացավ, որ հաշտվեց թշնամու հետ,
նրան ներեց,
խոստացավ վերադարձնել ունեցվածքը
և բուժում ուղարկել։

Դրանից հետո թագավորը մոտեցավ ճգնավորին ու ասաց.
— Վերջին անգամ եմ խնդրում՝ պատասխանիր իմ հարցերին։

Ճգնավորը պատասխանեց.
— Դու արդեն ստացել ես պատասխանները։

— Ինչպե՞ս, — հարցրեց թագավորը։

Ճգնավորը ասաց.
— Եթե դու երեկ չսփոփեիր իմ թույլ մարմինը
և չփormapի՛ր իմ այգին,
այլ գայիս ետ՝
այն մարդը քեզ վրա կմտներ,
և դու կզղջայիր, որ ինձ հետ չես մնացել։
Ուրեմն ամենակարևոր ժամանակն էր այն, երբ դու փորում էիր այգին,
և ես այն ժամանակ քո համար ամենակարևոր մարդն էի,
իսկ ինձ օգնելը՝ ամենակարևոր գործը։

Երբ այն վիրավորը եկավ,
ամենակարևոր ժամանակը դարձավ այն, երբ դու նրան օգնում էիր,
քանի որ առանց քեզ նա կմեռներ։
Ուրեմն նա էր այդ պահին ամենակարևոր մարդը,
և նրան օգնելն էր ամենակարևոր գործը։

Հիշիր՝ ամենակարևոր ժամանակը հենց այս պահն է,
որովհետև միայն այս պահին մենք իշխանություն ունենք մեր վրա։
Ամենակարևոր մարդը նա է, ում հետ հիմա ես,
որովհետև ոչ ոք չգիտի՝ նորից կհանդիպի՞ որևէ մեկին։
Ամենակարևոր գործը բարություն անելն է,
որովհետև միայն այդ պատճառով է մարդը ուղարկված աշխարհ։

Տեկստի աղբյուրը։

Վերլուծություն
Մի արքա մտածեց՝ ուզում է իմանալ երեք բան՝ երբ է ամենակարևոր ժամանակը, ով է ամենակարևոր մարդը և ինչ է ամենակարևոր գործը:

Արքան օգնեց մի մենակյացին և փրկեց վիրավոր մարդուն: Մենակյացը բացատրեց.

  • Ամենակարևոր ժամանակը՝ հիմա է:
  • Ամենակարևոր մարդը՝ այս պահին կողքիդ գտնվող մարդը է:
  • Ամենակարևոր գործը՝ անել լավ բան նրան է:

Ստացվում է՝ չպետք է սպասել, պետք է հիմա օգնել և լավ գործ անել:

Posted in Հայոց լեզու 9

Գործնական քերակնություն

Երբ առավոտյան ժամը ութը խփում է, և ես մեր նեղ փողոցով ճամփա եմ ընկնում դեպի դպրոց, ամեն օր դեմս ելնում է ոմն մանրավաճառ. «Ասե~ղ ու թե~լ, քորո~ց, մատանի~, սիրուն օղե~ր»,- կանչում է նա: Եվ ստիպված չէ բնավ շտապելու, ստիպված չէ անպատճառ այս կամ այն փողոցում լինելու, ստիպված չէ այսինչ տեղը գնալու և մանավանդ այսինչ ժամին

անպայման տուն վերադառնալու: Կուզեի ես էլ մանրավաճառ լինել, թափառել ամբողջ օրը ճամփաների վրա ու ձայն տալ. «Ասե~ղ ու թե~լ, քորո~ց, մատանի~, սիրուն օղե~ր»: Իրիկունները դպրոցից վերադառնալիս, միշտ հանդիպում եմ պարտիզպանին, որ իր ցանկապատի ետևում հող է մշակում: Բահը ձեռքին անում է այն, ինչ որ սիրտն ուզում է փոշոտում է հագուստները: Եվ ոչ մեկից նկատողություն չի ստանում, երբ արևի տակ վառվում է կամ թրջվում է անձրևից:

Կուզեի ես էլ պարտիզպան լինել, մշակել իմ պարտեզը, և ոչ մեկը իմ փորելը չարգելեր: Երբ մութն ընկնում է, ու մայրիկս ինձ ուղարկում է անկողին, իմ բաց պատուհանից տեսնում եմ հաճախ մեր փողոցի պահապանին, որն իջնում և բարձրանում է հաստ փայտը ձեռքին: Նա քայլում է փողոցներով, իսկ մարդիկ՝ դեպի տուն։

Փողոցը մութն է ու լռիկ. և հեռվում ցցի վրա տնկած լապտերը կարծես մի հրեշ լինի մեկ հատիկ կարմիր աչքով: Իսկ պահապանի ձեռքին երերում է լապտերը, որը քարշ է տալիս իր երկար ստվերի հետ ու բնավ անկողին չի մտնում: Կուզեի ես էլ պահապան լինել, ամբողջ գիշերը քայլել փողոցներով և լապտերովս ստվերները փախցնել:

1. Ե՞րբ էր հերոսը հանդիպում տեքստում նշված հերոսներին։

Ա․ Օրվա տարբեր պահերի,

Բ․ Հերոսներն ապրում էին մոտակայքում,

Գ․ Հերոսներն իր անբաժան ընկերներն էին,

Դ․ Չէր հանդիպում, ուղղակի պատկերացնում էր, որ կարող է հանդիպել։

2. Ո՞ր նախադասության մեջ անորոշ դերանուն կա, դո՛ւրս գրեք։

Եվ ստիպված չէ բնավ շտապելու, ստիպված չէ անպատճառ այս կամ այն փողոցում լինելու, ստիպված չէ այսինչ տեղը գնալու և մանավանդ այսինչ ժամին անպայման տուն վերադառնալու:

3. Ո՞ր նախադասության մեջ հարադրավոր բայ կա։

Երբ առավոտյան ժամը ութը խփում է, և ես մեր նեղ փողոցով ճամփա եմ ընկնում դեպի դպրոց, ամեն օր դեմս ելնում է ոմն մանրավաճառ.

4. Ո՞ր նախադասության մեջ ստորոգյալի զեղչում կա։

Նա քայլում է փողոցներով, իսկ մարդիկ՝ դեպի տուն։

5. Ո՞ր նախադասության մեջ համակատար դերբայ կա։

Իրիկունները դպրոցից վերադառնալիս, միշտ հանդիպում եմ պարտիզպանին, որ իր ցանկապատի ետևում հող է մշակում:

6. Ո՞ր նախադասությունն է բարդ համադասական։

Երբ առավոտյան ժամը ութը խփում է, և ես մեր նեղ փողոցով ճամփա եմ ընկնում դեպի դպրոց, ամեն օր դեմս ելնում է ոմն մանրավաճառ.

7. Նախադասության անդամներից որի ձևաբանական վերլուծության մեջ սխալ կա։

Փողոցը մութն է ու լռիկ. և հեռվում ցցի վրա տնկած լապտերը կարծես մի հրեշ լինի մեկ հատիկ կարմիր աչքով:

Փողոցը- գոյական, հայցական հոլով,

ցցի- գոյական , սեռական հոլով,

կարծես- վերաբերական

կարմիր- ածական

8. Տղան ինչո՞ւ էր ուզում պահապան լինել։

Նա ուզում էր լինել պահապան, որ ամբողջ գիշերը փողոցներով քայլի և լապտերով ստվերները փախցներ։

9. Դո՛ւրս գրիր ,,բոլորովին,, բառի հոմանիշը։
Բնավ

10. Տեքստի ո՞ր բառն է նշանակում շատ անգամ կրկնվող։
Հաճախ

11. Տեքստից դո՛ւրս գրիր արմատ+ հոդակապ+ արմատ կազմությամբ բառ։
հաստափայտ (հաստ-ա-փայտ)
հաստաբուն (հաստ-ա-բուն)

12. Դո”ւրս գրիր ըղձական եղանակով դրված մեկ բայ։
կուզեի

13. Դո՛ւրս գրիր մեկ ժամանակի մակբայ։
առավոտյան

14. Քանի պարզ նախադասությունից է բաղկացած այս նախադասությունը։

Երբ մութն ընկնում է, ու մայրիկս ինձ ուղարկում է անկողին, իմ բաց պատուհանից տեսնում եմ հաճախ մեր փողոցի պահապանին, որն իջնում և բարձրանում է հաստաբուն փայտը ձեռքին:

երբ մութն ընկնում է

մայրիկս ինձ ուղարկում է անկողին

տեսնում եմ պահապանին

նա իջնում է

նա բարձրանում է

Posted in Հայոց լեզու 9

Բայ

  • Ընդգծե՛ք բայերը։

Թնդալ, բղավել, ծամթել, լոգանք, կորանք, փշրանք, անցավ, ընկավ, հարավ, խորհեմ, խոհեմ, գդալ, կարդալիսբազմեն, բազեն։ 

  1. Ընդգծե՛ք հարադիր բայերը։ 

Ցույց տալ, փոսն ընկնել, թույլ տալլաց լինել, ճաշ տալ, դասի գալ, պար գալշուռ գալ, փողոց ելնել, խելոք լինել։ 

  1. Ընդգծե՛ք պատճառական ածանց ունեցող բայերը։ 

Հարցնել, ծլեցնել, թռցնել, հեծնել, խմեցնել, իջեցնել, անցնել, զբոսնել, 

  1. Ընդգծե՛ք բազմապատկական բայերը։ 

Ժպտալ, գոռգոռալ, փայլփլել, ողողել, շողշողալ, փշրտել, երգել, նեղսրտել, պատառոտել, կողոպտել, կապոտել։ 

  1. Փակագծերում տրված տարբերակներից ընդգծե՛ք ճիշտը։ 

Նա ինձ շատ նրբորեն /զգալ, զգացնել / տվեց, որ ես սխալ եմ։ 

Այս գինին քանի տարի է /հենցրած, հնացրած/։

Նա իմ ձեռքից ոչ մի տեղ էլ չի /փախչի, փախնի/։

Մայրս փոքր ժամանակ ինձ միշտ /քնացնում, քնեցնում/ էր օրորոցայիններով։ 

  1. Կրավորական կառույցով նախադասությունները դարձնել ներգործական։

Պատուհանը քամուց բացվեց։ 

Քամին պատուհանը բացեց:

Դպրոցականներին նոր դասագրքեր բաժանվեցին։ 

Դպրոցականներին նոր դասագրքեր բաժանեցին։ 

Այդ սափորը սեղանին դրվել էր մորս կողմից։

Մայրս է այդ սափորը դրել սեղանին:

Ոստիկանության կողմից Գևորգը հրավիրվեց ոստիկանություն։ 

Ոստիկանությունը Գևորգին հրավիրեց ոստիկանություն:

Բաժակը ջարդվեց Անուշի կողմից։ 

Բաժակը ջարդեց Անուշը:

  1. Փակագծերում տրված բառերից ընտրել նախադասությանը համապատասխանողը։ 

Մենք հակընդդեմ հայց ենք տվել, որ մեզ նույնպես /տուժած․ տուժված/ կողմ ճանաչեն։ 

Ձեռքերս ցրտից /ճաքճքել, ճաքճքվել / են։ 

Աստիճանով իջնելիս միշտ ձողից /բռնիր, բռնվիր/ , որ չսայթաքես։ 

Քանի օր է, չեն կարողանում մեր թղթակցի հետ /կապվել, կապնվել/։ 

Դասարանի տղաների հետ այսօր նորից /վիճվել, վիճել/ եմ։ 

  1. Ընդգծե՛ք բայի անդեմ ձևերը։ 

ողբալ, ծավալ, ձնհալ, հոգալ, կչկչալ, կորած, կասկած, հարբած, փռթկալ, տարած։ 

  1. Առանձնացրե՛ք անդեմ ձևերը և գրե՛ք, թե որ դերբայն է։ 

Երգող, գրկած, բազմած, կռվելիս, լրագրող, խմած, խորոված, ծաղկող, փոքրացող, հազալիս, մտածելիս, հավաքել, խոսող, մաքրած, գտած, փնտրելիս, քայլել։ 

Անորոշ-հավաքել, քայլել

Ենթակայական-երգող, ծաղկող, փոքրացող, խոսող

Համակատար-կռվելիս, հազալիս, մտածելիս, փնտրելիս

Հարակատար-գրկած, բազմած, խմած, խորոված, մաքրած, գտած

  1. Փակագծերում տրված տարբերակներից ընդգծե՛ք նախադասությանը համապատասխանողը։ 

Երեխան երկար լաց /լինելիս, լինելուց/ շնչակտուր եղավ։ 

Ցանկապատի վրայով /թռչելիս, թռնելիս/ տղան ոլորեց ոտքը։ 

Գնադկը թիկունքից էր /դիպչել, դիպել/ նրան։

Այգում /զբոսնելիս, զբոսնելուց/ անսպասելիորեն գտա դրամապանակը։

Posted in Հայոց լեզու 9

Թվական

1․Առանձնացրե՛ք թվականները։

Թվային, վաթսունհիսունականհարյուր-հարյուրվաթսունմեկերորդ, թվանշան, չորս, մեծաքանակ, քառապատիկեռակիտասներկուերորդհինգ վեցերորդ, քանակություն, մենավոր,երկակի։

2, Առանձնացրե՛ք քանակական թվականները։
Երրորդություն, թվական, հարյուր մեկ, քառասուն, եռապատիկ, միլիոն, քանական , հինգ հարյուր, իննսունութ, տասը, բազմաթիվ, տասնինը, քառյակ, յոթանասուն։

Երրորդություն, թվական, հարյուր մեկքառասունեռապատիկմիլիոն, քանական , հինգ հարյուրիննսունութտասը, բազմաթիվ, տասնինը, քառյակ, յոթանասուն։

3, Առանձնացրե՛ք դասական թվականները։
Քսանմեկերորդ, մեկ չորրորդ, երեսուներկուերորդ, հազարավոր, հարյուրերորդ, առաջին, երեք քառորդ, տասնիններորդ։

4, Առանձնացրե՛ք բաշխական թվականները։

Մեկ-մեկ, բազմակի, երկուական, ինը տասներորդ, հինգական, իններորդ, մեկումեջ, հինգ-հինգքսանական, չորս հինգերորդ, յոթական, երիցս։

5, Առանձնացրե՛ք կոտորակային թվականները։

Մասնական , երկու երրորդ, տասներորդական, մեկ երկրորդ, զրո ամբողջ հինգ տասնորդական, սակավաթիվ, մեկ երրորդ, հարյուրապատիկ, երկու ամբողջ վեց տասնորդական, ամբողջական, երկու յոթերորդ, հնգանիստ։

6, Փակագծում տրված տարբերակներից ընդգծե՛ք ճիշտը։
Ես այդ մասին լսում է /առաջի, առաջին / անգամ։

Շուրջ / ութանասուն, ութսուն/ ծառ տնկվեց այդ հավաքի ժամանակ։

Այդ հավաքին մասնակցում էին  /հարյուրավոր, հարուրավոր/ մարդիկ։

Իմ տեղը թատրոնի /երեսունչորրորդ, երեսունչորսերորդ/ աթոռն է։

Ես սովորում եմ Երևանի /թիվ համար, թիվ/ հինգ դպրոցում։

Որպեսզի իմ ուզածը տեղն ընդունվեմ, ինձ պակասում է /զրո, զերո/ ամբողջ հինգ միավոր։

7,Առանձնացրե՛ք պարզ թվականները։
Բազում, միլիոն, երեքական, քսան, քանակ, ութմիլիարդ, վեցերորդ, ամբողջ, ինըերեք, քսանյոթ, թիվ, ,միակ, յոթ, տասնվեց, չորս։

8. Առանձնացրե՛ք  բարդ թվականները։

Երեսուներկուերորդ, տասնմեկ, վեց-վեց, մեկ, ութական, երեք հարյուր վեց, հինգ-հինգ, վաթսունինը, քսանութմեկ միլիոն, տասանոց, ութսունյոթ, հարյուր երկու։

9. Փակագծերում տրված տարբերակներից ընդգծե՛ք ճիշտը։

Ասացին հերթագրվածներից մեկնումեկը թող ներս /գա, գան/ ։

Շուտով ժամը /ինը, իննը կլինի/ ։

Եթե մեր ունեցածը հավասար բաժանենք, ապա ամեն մեկիս հասնում է երկուսուկես /խնձոր, խնձորներ/։

Տոնածառը զարդարելու համար գնեցի քսան /խաղալիք, խաղալիքներ/։

Այդ կինը մատներին դրել էր /երեք-երեք, երեք-երեքական/ ոսկե մատանիներ։

Պայմանավորվել էինք, որ կհանդիպենք այս ամսվա /28-ին, 28ին/։

Ես չեմ վախենում /տասներեք, տասերեք/ թվից։

10.Տրված թվերը գրի՛ր տառերով։

25, 101, 1567, 87, 95, 74, 2598:

քսանհինգ, հարյուր մեկ, հազար հինգ հարյուր վաթսունյոթ, ութսունյոթ, իննսունհինգ, յութանասունչորս, երկու հազար հինգ հարյուր իննսունութ

Posted in Հայոց լեզու 9

Անհատական նախագիծ թարգմանություն

Կրկին
Իլյա Բուդնիցկի

Կրկին լուսաբաց է։ Եվ կատուն՝ մկնիկի հետ։
Եվ մահճակալի մոտի սեղանին՝ գիրք։
Եվ տունը, ինչպես առագաստ, լարված է։
Ինչպես մենք՝ երակներից ու ջլերից,
Սիրուց, երևակայությունից ու երանելիությունից,
Այնպես էլ կառուցված է մինչև գերանների ծայրերը։

Թեթև, բայց ամուր փայտից է
Իմ առագաստանավը՝ երկար նավակը,
Եվ հանկարծ քամին՝ աննկատ,
Կխփի մեղմորեն ու հետ կքաշվի,
Կատուն կես աչքով կնայի անկյուն, —
Այնտեղ պարկից մի բուռ վարսակի հատիկներ։

Եվ մկնիկը դուրս կգա բներից, —
Ի՞նչ արդարացումներ լուսաբացին,
Երբ միևնույն է՝ պետք է վեր կենալ։ —
Սյուժեն առանց մարդու հավերժ է,
Եվ առագաստանավի ուղին՝ կաթնագույն,
Եվ ուզում ես կանչել կատուին։

Տեկստի աղբյուրը։